In goede handen

Lieve lezers, 

we zijn een paar kleine stapjes verder. Vanmorgen hebben we een uitgebreid gesprek met de chirurg-oncoloog in het AVL gehad. Dat was goed; hij nam alle tijd voor ons.

We hebben verschillende scenario’s doorgesproken, maar we weten pas echt hoe de situatie in mijn lijf is als er scans zijn gemaakt. Hij heeft in mijn oksel de verdikking gevoeld en na het gesprek is er bloed afgenomen om tumormarkers te meten (eiwitten die je lijf aanmaakt bij kanker). Morgen krijg ik de uitslag van dat bloedonderzoek, maar de scans zijn uiteindelijk belangrijker.

Het wachten is nog niet voorbij, want ik krijg pas op vrijdag 15 januari een PET-scan, waarmee in kaart wordt gebracht waar precies de kanker in mijn lichaam zit. We hopen natuurlijk alléén in mijn oksel; dat zou de meest gunstige uitslag zijn. De uitslag van de PET-scan horen we in een gesprek op woensdag 20 januari. Dat wordt dus een belangrijke en spannende dag.

Naast een PET-scan is er ook een aanvraag gedaan voor een MRI-scan. De planning daarvan loopt wat vertraging op, want er zijn extra maatregelen nodig omdat ik een S-ICD heb (meer info over de S-ICD vind je hier: Wat is een S-ICD? en meer over de reden dat ik een ICD heb vind je in de blogs uit 2011). Er moet een ICD-technicus uit een ander ziekenhuis komen op de dag dat de MRI gemaakt zal worden, die ervoor zal zorgen dat de magnetische velden mijn ICD niet zullen verstoren.

Uiteindelijk zal het plaatje compleet zijn als ook de uitslag van de MRI binnen is. Hopelijk liggen bij het gesprek op 20 januari alle uitslagen op tafel. Daarna zal een behandelplan opgesteld worden.

Veel weten we nog niet, maar ons is wel verteld dat de behandeling van deze uitgezaaide melanoom-kanker minimaal een jaar zal duren.

Ondanks dat er nog veel onzeker is, is er toch een klein beetje rust gekomen. We zijn zeer goed opgevangen in het AVL; er is bij iedereen begrip voor de angst en de onzekerheid waar we nu in zitten en we hebben het gevoel in goede handen te zijn.

Lieve groet,

Janike