Lieve lezers,
We hebben een zeer turbulente week achter de rug.
Maandag 13 september – geen immuuntherapie
Vroeg in de morgen gingen we op weg naar het AVL voor de
6de kuur immuuntherapie. Na bloed prikken, huid nakijken en metingen
(temp, bloeddruk, zuurstofsaturatie) hadden we een gesprek met de
verpleegkundig specialist over hoe het met me gaat. Ik heb verteld over de heftige
bijwerkingen in de afgelopen maand, de aanhoudende pijn rond mijn maag en
darmen en een pijnaanval die ik had op zaterdag 4 september. De verpleegkundig
specialist besloot om de immuuntherapie even uit te stellen en eerst de
buikpijnen te onderzoeken. Daarvoor moesten we dinsdag terugkomen. We konden
weer naar huis.
maandagmorgen 13 september,
net bloed laten prikken
In de middag zijn we nog naar het AMC geweest om mijn hart na te laten kijken. De pijnklachten die ik had gehad konden eventueel iets te maken hebben met mijn hart. Maar na 2 onderzoekjes kon dat gelukkig uitgesloten worden. Toch even spannend …
Dinsdag 14 september – spoedopname
In de ochtend kreeg ik een buik echo in het AVL. Daarop
waren galstenen te zien! Ook werd een milde ontsteking van de alvleesklier
vastgesteld. Daardoor weten we nu dat ik op 4 september een koliek aanval heb
gehad omdat een galsteen aan de wandel was gegaan… En dat heeft de ontsteking
van mijn alvleesklier tot gevolg gehad…
Ik werd meteen opgenomen (afdeling spoedopname) en aan een infuus gelegd om alles goed door te spoelen. Schrikken, hoor! Gelukkig mocht Erik de hele dag bij me blijven. Hij is alleen rond het avondeten naar huis geweest om spullen voor mij te halen. Ik ben onderzocht, goed in de gaten gehouden en heb met de dienstdoende arts en verpleegkundigen goede gesprekken gehad over de pijnklachten.
Woensdag 15 september – weer naar huis
Er werd vroeg in de ochtend alweer bloed geprikt en
gelukkig waren de bloedwaarden iets beter. Dat was een voorwaarde om naar huis
te mogen…
 |
| dinsdagavond 14 september |
In een gesprek met de internist kreeg ik te horen dat ze
vooralsnog de galblaas er niet uit gaan halen. Zolang de galstenen in de
galblaas blijven zitten, hoef je daar verder geen klachten van te krijgen. Pas
als een steentje aan de wandel gaat en vast komt te zitten in de galwegen,
ontstaan er problemen.
Aan de ontstoken alvleesklier kan helaas niet veel gedaan worden. Het kan wel een paar weken duren voordat die hersteld is. Veel drinken is noodzakelijk en ik kreeg het advies om voorlopig even dagelijks paracetamol te slikken tegen de pijn. Om 14:30 mocht ik naar huis en kwam Erik me ophalen. Heerlijk om weer thuis te zijn en in mijn eigen bed te kunnen slapen!
Donderdag 16 september – aanvullend onderzoek
Op donderdagmorgen was ik wéér de hele ochtend in het AVL
voor een aanvullend onderzoek. Een endo-echografie. Dan gaan ze met een echo-apparaatje
via de slokdarm naar m’n maag (gelukkig onder lichte narcose). Er is gekeken of
er geen galstenen in mijn galwegen vast zaten. Gelukkig niet! Na uitslapen,
wat eten en bijkomen kon ik rond het middaguur weer naar huis.
Het was een rollercoaster van allerlei gebeurtenissen en voor mijn gevoel ben ik bijna de hele week in het ziekenhuis geweest (klopt ook ongeveer, hoor…). Allerlei afspraken moest ik afzeggen. Dinsdagavond kon een koorrepetitie van Sjofar (Amersfoort) niet doorgaan, ik heb woensdagavond een avond van een bijbelstudiegroep moeten laten schieten en twee fysiotherapie-afspraken af moeten zeggen. Ook Erik moest zijn agenda vaak omgooien, maar hij heeft mij fantastisch gesteund dwars door alle hectiek heen. Wat een kanjer!!
Alle gesprekken met artsen, het horen van de diagnoses
over de galstenen en alvleesklier, alle verschillende onderzoeken en zeker ook
de spoedopname op dinsdag gaven veel stress en tranen. Nu ben ik doodmoe en zal
de komende dagen nemen om bij te komen en leuke dingen te doen.
Wanneer de immuuntherapie wordt hervat, weet ik nog niet.
Eerst maar uitrusten. Stap voor stap…
Liefs,
Janike
