Achtbaan

Lieve mensen,

wat een achtbaan van emoties! Gelukkig hebben we de dag heel veel positiever kunnen afsluiten dan we begonnen (zie ook foto van Janike en Lydia).

De verhuizing van Alkmaar naar Amsterdam bracht veel stress en emoties mee.
Veel veranderingen. Van een 1-persoonskamer naar een 4-persoonskamer, van een streekziekenhuis naar een academisch ziekenhuis, van intensieve zorg op de hartbewaking naar minder intensieve zorg op een verpleegafdeling, van hele flexibele bezoektijden naar een strenger regime, etc.
Veel onzekerheid ook. Hoe werkt het hier, wat gaat er gebeuren, wanneer, hoe lang nog?
Afgelopen nacht sliep Janike ook nog eens slecht door zwaar gesnurk van een kamergenoot. Zelfs oordopjes hielpen niet ...
En intussen zitten we als gezin ook midden in een stuk verwerking. Pittig.
Geen lekkere start vandaag.

In de loop van de dag braken langzamerhand de donkere wolken open en ging de zon binnen weer wat schijnen.
We hadden allereerst een fijn gesprek met de fysiotherapeut, over revalidatie in de komende tijd in het ziekenhuis, maar ook daarna vanuit huis. Ze hebben een goed, uitgebreid trainingsprogramma, dat Janike kan volgen als ze weer thuis is.
Janike kan en mag nu ook zonder hulp zelf lopen over de afdeling. Dat gaat met sprongen vooruit. Ze mag niet van de afdeling af, want ze heeft nog steeds hartbewaking. Ze heeft sensoren op haar lijf en een zenderkastje in een tasje om haar nek. Ergens in een kamer houden ze haar hartslag in de gaten.

We hadden ook een uitgebreid gesprek met de dienstdoende arts (co-assistent). Dat heeft duidelijkheid gegeven en ertoe bijgedragen dat ze flink aan de slag gingen met Janike.

De onderzoeken zijn begonnen. Vandaag weer een hartfilmpje, voor het eerst een longfoto en wat andere onderzoekjes. Morgen een hartecho. Begin volgende week een MRI scan van haar hart. Dat moet allemaal een completer plaatje opleveren.

Vanmiddag was er trouwens goed nieuws: Janike mocht verhuizen naar een 2-persoonskamer! Het is een veel fijnere plek. Ze ligt naast een gezellige vrouw van haar leeftijd.

Tot slot het antwoord van de arts i.o., toen Janike vroeg of hij een indicatie kon geven hoe lang ze nog in het ziekenhuis moet blijven: "laat ik heel voorzichtig zijn en het ruim nemen ... dan zeg ik 3 weken ... dan kan het alleen maar meevallen." Dus voorlopig moeten we het doen met deze prognose: minimaal 1 week, maximaal 3 weken.

Groet,
Erik